Interessant verloop van de Internationale Dirigentenwedstrijd van het WMC

Het bijwonen van de 4 dagen, eerste ronde en halve finale, gaf mij een meer dan interessante inkijk in de vaardigheden van jonge dirigenten. Met name het werken met kamermuziekensembles was met grote regelmaat verbazingwekkend.

Het dirigeren van een octet stelt in het aansturen van het ensemble andere zeer belangrijke vaardigheden die nergens te vergelijken zijn met het dirigeren van een orkest. Niet alleen de gestiek die meestal veel te groot en niet conform het lijnenspel van de parituur is, is het ook de verbale manier van communiceren een meer dan serieus punt van aandacht. Bij vele kandidaten van deze wedstrijd kan (is/moet) dat  nog een veel bredere ontwikkeling doorstaan.

Een mogelijke bijdrage zou kunnen zijn dat er bij de concertprogramma's van  blaasorkesten meer aandacht komt voor kamermuziek. Niet alleen zeer goed voor de muzikanten maar zeker ook voor de dirigent in kwestie. 

Ik pleit daar al jaren voor. Altijd luisteren naar een tutti orkest...............waarom? Afwisselen met een ensemble is goed voor iedereen en het publiek zal dat zeer zeker enorm waarderen.

De beide alumni van het Koninklijk Conservatorium Den Haag, Sander van Dorst en Hardy li behaalde uiteindelijk de finale en dirigeerde 2 'oldies' uit het internationaal repertoire. Hardy dirigeerde  de KMKJWF met het werk 'Traveler' van David Maslanka. Sander had 'Transitions' geloot.

Voor Hardy werd het zilver en voor Sander brons.

Op beide dirigenten ben ik apetrots!